Met Meg O’Neill krijgt BP als eerste grote olieconcern een vrouw aan de leiding

BP zoekt richting. De leiding van het olieconcern wisselt frequent. In Australië werd Meg O’Neill gevonden voor die taak. Ze staat bekend als aanhanger van ‘fossiel’.

Een kleine twee jaar stond Murray Auchincloss aan het roer van BP, tot gisteren opeens bekend werd dat hij is weggestuurd. In april 2026 begint Meg O’Neill als nieuwe baas van het Britse olieconcern.

O’Neill is de eerste ‘externe’ chief executive officer van BP, en de eerste vrouw die een van de grote oliebedrijven gaat leiden. Ze moet de boel komen opschudden. O’Neills benoeming laat volgens analisten zien dat BP snelle groei wil, en wel in de richting van ‘fossiele belangen’.

BP worstelt de laatste jaren met zichzelf. De voorganger van Auchincloss, Bernard Looney, ging in 2020 met BP ambitieus het pad van de hernieuwbare energie op. Hij wilde BP „opnieuw uitvinden”, zei hij bij zijn aantreden. Het was „de juiste weg voor de wereld, en voor BP”.

Daar dachten aandeelhouders heel anders over.

Auchincloss werd in stelling gebracht om het roer wederom volledig om te gooien, terug naar de vertrouwde fossiele energie. Dat ging blijkbaar niet in een voldoende hoog tempo. Exit Auchincloss, enter O’Neill.

Bepaald geen nieuweling

O’Neill is dan wel een externe voor BP, ze is bepaald geen nieuweling in de wereld van olie en gas. De Amerikaanse studeerde chemical engineering en ocean engineering aan het gerenommeerde Massachusetts Institute of Technology. Meteen daarna ging ze voor ExxonMobil werken, waar ze in haar eerste jaren de impact van golfslag op olieplatformen modelleerde.

O’Neill vervulde daarna diverse managementfuncties bij Exxon: in Indonesië was ze verantwoordelijk voor de gasvelden voor de productie van vloeibaar gas (lng), in Houston leidde ze de reservoir engineers, in Canada was ze verantwoordelijk voor de offshore activiteiten en in Noorwegen werd ze country manager.

In 2016 werd ze de rechterhand van de baas van ExxonMobil, Rex Tillerson. Van hem leerde ze om zich bij lastige beslissingen af te vragen of ze zichzelf na de beslissing nog in de spiegel zou kunnen aankijken, zei ze in een interview met Forbes Australia. In 2017 werd Tillerson minister van Buitenlandse Zaken in de eerste regering van Donald Trump.

Oorlogsschip

Haar overstap in 2018 naar het Australische Woodside Energy, dat toen nog Woodside Petroleum heette, kwam voort uit een hang naar „de praktijk”, zei ze tegen Forbes. Ze omschreef ExxonMobil daarbij als een groot oorlogsschip; waarvan de kapitein wel invloed kan hebben op de koers, maar waar het schip ook een eigen momentum heeft. Ze bezocht haar nieuwe standplaats Perth eerst voor een vakantie, voor ze met haar vrouw en tienerdochter besloot te verhuizen.

In 2021, O’Neill was toen net ceo, werd het Australische mijnbouw- en oliebedrijf BHP onderdeel van Woodside. Met die fusie was een bedrag van 63 miljard Australische dollar (35 miljard euro) gemoeid. Woodside werd hiermee een van de tien grootste onafhankelijke olie- en gasbedrijven ter wereld.

Nadat O’Neill investeringen van Woodside in hernieuwbare energie had teruggeschroefd, werd ze mikpunt van klimaatactivisten. „Je moet ervan overtuigd zijn dat wat je doet het juiste is”, zei ze tegen Forbes op de vraag hoe het voelt om als slechterik te worden gezien. „Ik breng veel tijd door met klanten, met overheden in Zuid-Korea en Japan bijvoorbeeld, en ik ben ervan overtuigd dat wat wij doen, bijdraagt aan de verbetering van het leven van mensen.”

Volgens analisten staat ze bij de aandeelhouders van Woodside bekend als een ceo die kiest voor kapitaalintensieve fossiele brandstofprojecten. Zo stak ze vorig jaar 17 miljard Amerikaanse dollar (14,5 miljard euro) in een Amerikaans lng-project, waarmee de focus van Woodside nog duidelijker op gas kwam te liggen; Woodside moest in haar ogen een „gaskampioen” worden.

Ook in de toekomst blijft olie en gas volgens haar van groot belang voor de wereld. Op de aandeelhoudersvergadering van Woodside refereerde ze vorige maand volgens persbureau Reuters aan de stormachtige groei van AI en datacenters: „Ik denk dat wereldwijd erkend wordt dat die van energie moeten worden voorzien.”

Foto Meg O’Neill – Edgar Su / REUTERS